Medical Technologist Out of Lab: การบ้าน

0
86

เปิดหัว เปิดหน้า ต้องขออนุญาตเรียนท่านผู้อ่านจากใจไว้เสียแต่แรก ถึงวินาทีแรกที่พบข้อความทาบทามจากทาง บก.  “Medtechtoday” เขียนมาง่ายๆว่า “มีเวลาว่างพอมาเป็นนักเขียนประจำคอลัมน์มั้ย” ผมก็เกิดอาการแรงกดดันขึ้นหน้าพอสมควร และกว่าจะตอบตกลงกับข้อความนี้ได้ ก็อาศัยเวลากว่าครึ่งวันในการคิดทบทวนความเหมาะสมของตนเองที่จะได้มาลงเขียนกับเขาด้วย เพราะปกติในการทำงานทางสื่อของผม โดยเฉพาะช่วงหลังๆนี้จะออกไปทาง “ฮาร์ตคอร์” หรือโจมตีบุกทะลวงข่าวต่างๆไปซะมาก ดึงอารมณ์ตัวเองให้กลับมานุ่มนวลเรียกได้ว่าทำตัวไม่ถูกเลยเทียว

ตรึกตรองตนได้ว่าถ้าจะรับคำเขียน ก็ต้องรีบทำ “การบ้าน” อย่างหนักเพื่อเตรียมตัวรับใช้ท่านผู้อ่าน ไม่ว่าจะรายวัน รายสัปดาห์ หรือรายเดือนก็ตามแต่

ผมเป็นเด็กรุ่นค่อนข้างใหม่ จบจากวิชาชีพเทคนิคการแพทย์มาได้ไม่กี่ปี มารู้จัก “Medtechtoday” เอาก็จากหน้าเพจในเฟซบุคหลังจากเรียนจบนี่แหละครับ ต่อมาก็แอบทราบประวัติ ที่มาอันยาวนาน ทั้งที่ยังไม่เคยรู้จักหน้าคร่าตากันมาเลยจากหนังสือ “born to be เทคนิคการแพทย์” ของสำนักพิมพ์ born to be ด้วยคำแนะนำจาก “ทนพ. ภาคภูมิ เดชหัสดิน” ตั้งแต่ตอนที่ยังมีคนติดตามไม่มากมายนัก (ตอนนั้นแอบหนีงานมาเที่ยวกันนิดหน่อย) ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติซึ่งนับจากวันนั้นก็น่าจะผ่านไปได้กว่าสองปีแล้ว

ก็วันนั้นแหละครับ ถึงได้ทราบว่า Medtech today ไม่ได้เพิ่งตั้งแต่งเอาเมื่อไม่กี่วันมานี้ แต่อยู่เป็นสื่อกลางให้กับเทคนิคการแพทย์มานานกว่าสิบห้าปีแล้ว ไล่มาจนล่าสุดก็เป็นหัวหอกอันใหญ่ พารณรงค์เลือกตั้งกรรมการสภาเทคนิคการแพทย์ให้เกิดความคึกคัก สนุกสนาน ดึงเอาศักยภาพของคนในวิชาชีพในทางอื่นๆออกมให้เห็นกันทั่วไป แสดงให้เห็นว่าจริงๆแล้วประชากรในวิชาชีพของเราความสามารถที่น่าทึ่ง ไม่ได้มาเล่นๆกันเลยสักคน และความสามารถเหล่านั้นก็ถูกดึงออกมาด้วยแรงกระตุ้นเชิงสื่ออย่างละมุนละไม

ภาพสะท้อนที่เกิดจากปรากฏการณ์การเลือกตั้งครั้งนี้ น่าสนใจในหลายแง่มุม

หนึ่งในนั้นคือเรื่องความสามารถในการสร้างสื่อประชาสัมพันธ์แบบ “กันเองๆ” ภายในองค์กร เป็นการออกมาแสดงออกนอกห้องแล็บที่เราต่างก็เฝ้าถามถึงกันมาอย่างยาวนาน

เคยได้ยินชื่อโครงการ “Medical Technologist Out of Lab” ไหมครับ ไม่ว่าจะแปลกันอย่างไร แต่ผมอยากให้ความหมายของมันเป็นชื่อโครงการของเทคนิคการแพทย์ทุกหน่วยงาน ทุกระดับจริงๆ

คือพวกเราทำอะไรก็ได้ที่ไม่ได้ทำในห้องปฏิบัติการ และอาศัยนามนี้ร่วมกัน

ไม่มีของใคร ไม่มีหน่วยงานใด เป็นกลาง และเป็น “เทคนิคการแพทย์” เท่านั้น ไม่หวังผลตอบแทนเชิงทรัพย์สิน แต่เป็นที่พึ่งพิงทางชื่อเสียงของส่วนรวม

เพราะอย่างที่เห็นครับการประชาสัมพันธ์วิชาชีพจะก้าวหน้าได้ ไม่ใช่เพราะองค์กรออกมาจัดการ หรือสภาฯ สมาคมฯ สร้างช่องทางขึ้น แต่เพราะ “พวกเรา” ต่างหากที่เริ่มขยับในนามของตนเองโดยไม่ต้องรอใครมาอุ้มชู และหากเราไม่เริ่มขยับ ก็คงไม่มีการขยายอย่างแน่แท้

กี่ครั้งกี่หน ที่การขยับของพวกเราส่งผลในวงกว้าง แม้จะวงเล็กๆ แต่ก็เข้มพอให้ผู้คนเห็นจากนอกโลกได้

เพราะในภาพความจริง ทุกวันนี้พวกเราอยู่ใต้ร่มของความ “ไม่รู้” ของประชาชนภายนอกจนกลายเป็นความเข้าใจผิดทั้งชื่อ ทั้งบทบาทต่างๆนาๆก็ตาม เยอะแยะมากมาย เรากลายเป็นวิชาชีพอื่น ทั้งๆที่มีความรู้ความสามารถมากกว่าและเฉพาะทางยิ่งกว่าวิชาชีพหลายๆวิชาชีพ (ซึ่งก็เฉพาะทางในแบบของเขาเรารักกันเถอะ)

และนี่คือหนึ่งในเรื่อง “การบ้าน” ที่ไม่ใช่ผมคนเดียวหรือ Medtechtoday หรือใครๆก็ตามเท่านั้น แต่เป็น “เทคนิคการแพทย์” ทุกท่านที่จะร่วมกันทำให้เสร็จ

พอก่อนๆ ไม่รู้ว่าทาง บก. เขากำหนดมาให้ร่ายเพ้อยาวเสียเท่าไหร่ ท่านผู้อ่านจะเบื่อน้ำไปเสียก่อน ขอรับประกันไว้ด้วยใจว่า ครั้งหน้า “ส่องกล้อง ส่องไปเรื่อย” จะมีสาระมารับใช้ท่านผู้อ่านมากกว่านี้แน่นอนครับ

 

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here