ไม่มีปัญหา ใครบอกว่ามีปัญหา เดี๋ยวก็จะมีปัญหา

ระบบการศึกษาก่อแต่ความทุกข์ให้แก่ผู้คน ยิ่งเรียนยิ่งตาขวางเพราะมันท่อง มันจำไม่ได้เยอะแยะไปหมด นักศึกษา ตอนเข้ามหาวิทยาลัยนี่ฉลาด แต่ตอนเรียนจบนี่โง่ และเป็นกันทุกสาขาเรียนแล้วโง่ลง (ประเวศ วะสี : เสียงปลุก พ.ศ. 2537)

อ่านแล้วมีปัญหามั๊ย 1. ไม่อ่าน เพราะชาตินี้ไม่เคยสนใจอะไรที่ไม่ใช่ผลประโยชน์ของตัวเองเลย 2. ดูแต่ไม่เห็น คือดูรู้ว่าเป็นตัวอักษร แต่ไม่เห็นความหมายว่าคืออะไร 3. ดูและเห็น แต่ไม่สนใจ แกอยากจะพูดก็พูดไป อะไรที่นายไม่ได้สั่ง ไม่มีคนดึงบังเหียนก็ปล่อยมันไป 4. ดู เห็น คิด และหากมีใครทำก็จะร่วมมือ 5. ดู เห็น คิด ร่วมมือ ช่วยคิด ช่วยทำ 6. ช่างคิด ช่างทำ หาคนร่วมมือ ทั้งหมดนี้ หากจะจับตามทฤษฎีของปัญหา

ปัญหา = (สิ่งที่ควรจะเป็น – สิ่งที่เป็นจริง) x การนำเข้ามาใส่ใจ

problem = (what it should be – what it is) x to concern

นั่นคือ เมื่อไม่ concern ก็ไม่มีปัญหาจบง่ายดี คือไม่เป็นปัญหาสำหรับใครบางคน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมันก็เกิดขึ้นแล้ว ผลของมันก็สร้างความกระทบกระเทือน หรืออาจมากถึงขั้นที่เรียกว่าสร้างความฉิบหายไปแล้ว แต่ เราก็มักได้ยินเพียงคำว่า no problem ในที่สุดวัฒนธรรมองค์กรก็เป็นสังคมที่ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างเอาตัวรอด ต่างคนต่างชะเลียร์ ต่างคนต่างยอมแพ้ ยอมเป็นทาส ยอมถูกย่ำยี ก่อนที่จะเปลี่ยนกลับไปเป็นผู้ย่ำยีคนอื่นต่อไป เราจึงมักได้ยินการกวาดขยะเข้าไปไว้ใต้พรม การใส่หน้ากากแล้วมาเล่นละคร เล่นจนระดับตุ๊กตาทอง เราไม่รับรู้ปัญหา เราจึงไม่ต้องแก้ปัญหา และเราจะจัดการกับคนที่พูดว่ามีปัญหา

ทุกวันนี้ระดับผู้บริหารยังปวดหัวกับการปฏิรูปการศึกษา เพราะมันไม่ได้ดั่งใจ สั่งกันหลายรอบแล้วว่าต้องทำให้เด็ก เก่ง ดี มีความสุข จนถึงกับลงทุนไปสอนให้ดู เห็นทีคงต้องหามาตรการใหม่ซะที ทุกวันนี้ลองไปถามนิสิต-นักศึกษาดูว่ามันยังต้องท่อง ต้องจำ มากมายก่ายกอง ที่อาจารย์บอกว่ายัดเยียดให้ท่องด้วยความปรารถนาดีอยู่มั๊ย เขาและเธอบอกว่าเรียนอย่างมีความสุขมั๊ย ได้ทำกิจกรรมเสริมที่ทำให้กลายเป็นคนที่สมบูรณ์มั๊ย

สุดท้ายมีของฝาก จากต่างแดนอีกเล็กน้อย

Politic without Principle

Science without Humanity

Commerce without Morality

Education without character

Are not only useless but also possitively dangerous

การเมืองที่ไร้อุดมการณ์

วิทยาศาสตร์ที่ไร้มนุษยธรรม

พาณิชย์ที่ไร้ศีลธรรม

การศึกษาที่ไร้อุปนิสัย

ล้วนเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ และเป็นภัย

(ศรีสัตยา ไสบาบา)

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here